Hoe het begon

We schrijven medio 1996.

Een aantal leden van de Gereformeerde kerk van Nieuw-Vennep, met hun pensioen in het vooruitzicht maar nog bruisend van enthousiasme en werklust, komt in contact met de Stichting Hoop voor Albanië.
Ze horen over een ziekenhuis in de plaats Gramshi, waarvan de toiletten en douches in een zodanige staat verkeren dat van hygiëne allang geen sprake meer is.
Om van de rest van het ziekenhuis maar niet te spreken.



Ze besluiten, vanuit hun christelijke achtergrond, om hun kennis en ervaring in te zetten voor deze achtergestelde medemensen en het ziekenhuis te gaan renoveren.
Een groep van - inmiddels - 12 mannen en vrouwen zal de renovatie gaan uitvoeren.
Alle benodigde materialen zijn door de transportgroep intussen al ter plekke gebracht.

Maar dan, de avond voor vertrek, breekt de Balkanoorlog uit en Albanië verandert in een slagveld.



Aan het eind van de oorlog is van het ziekenhuis weinig meer over en zijn alle hulpgoederen verdwenen.

De gedreven leden van de - inmiddels in een stichting ondergebrachte - Werkgroep zijn echter niet van hun stuk te brengen en nemen contact op met Dorcas Hulp Nederland.
Deze organisatie kan wel wat extra handjes gebruiken en biedt de Werkgroep een renovatieproject aan in Tirgu-Mures, Roemenië.

>>> Terug naar boven <<<