Roemenië 2024
Bacau, mei/juni 2024
Na onze renovatieklus in 2023, kregen we vanuit Asociatia Betania de vraag of wij in datzelfde 'Recovery Center' en in de naastgelegen dag-opvang 'Delfinul' (de Dolfijn) ook de bestaande vloerbedekking willen vervangen door hetzelfde watervaste laminaat als wij aangebracht hebben in de fysioruimte. Beide trappenhuizen zijn namelijk dringend aan renovatie toe, alsook de vide in de Dolfijn. Deze geven toegang tot diverse behandelruimten. De Dolfijn is het grootste expertisecentrum in de wijde omgeving voor kinderen met autisme.
Werkloosheid en alcoholisme is ook in Roemenië een groot probleem, met de daaraan vaak verbonden huiselijke problemen; daarom worden ook misbruikte en mishandelde kinderen, alsook kinderen met spraakproblemen, intensief behandeld bij Betania. Een groot team van specialisten staat daarvoor klaar.
Daarnaast is ook de ‘snoezelruimte’ in de Dolfijn dringend aan renovatie toe.
Van de Gezondheidsdienst moeten alle vloeren dagelijks met water en schoonmaakmiddel gereinigd kunnen worden. Zonder deze noodzakelijke renovatie voldoen de panden niet meer aan de eisen van de overheid, en dat zou invloed kunnen hebben op de gebruiksvergunning. Dat laten we natuurlijk niet gebeuren!
Ook hebben we de vraag gekregen om een overdekt paviljoen (relaxruimte) te creëren voor de meisjes, veelal afkomstig uit weeshuizen, die in de 'sociowoningen' worden voorbereid op een zelfstandig bestaan. Zodra meisjes de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt, moeten ze namelijk de weeshuizen verlaten, waarna ze kans lopen via mensensmokkelaars in het buitenland (ook in Nederland!) in de prostitutie te belanden.
Om dit paviljoen te bouwen kan gebruik gemaakt worden van de onderdelen van een inmiddels gedemonteerde overdekte ruimte waarin voorheen fietsen, driewielers en andere vervoermiddelen werden gestald.
Als wij in Bacau arriveren, heeft Adrian Indreas, de mededirecteur van Betania, al keurig geregeld dat er een fundering voor het paviljoen is gestort, op basis van onze werktekening.
De harde (mede)werkers van Betania hebben hun best gedaan om de trappen van het recoverycenter alsook die van de dagopvang van de ‘Dolfijn’ vloerbedekking-vrij te maken.
Als wij enthousiast aan de slag gaan, blijkt de betonnen trap lastiger te zijn dan het aanvankelijk leek: geen enkele trede is gelijk! De diepten van de treden zijn bijna allemaal anders, en ook de hoogten van de treden variëren van 18 tot 22 centimeter. En dan zijn ze ook nog niet allemaal vlak.
Sterker nog: de voorzijden van de treden blijken zelfs hier en daar rond te lopen. De eerste uitdaging…
Inmiddels staat na de eerste dag driekwart van de constructie voor de overkapping overeind. Met hulp van een paar sterke mannen van Betania worden ook de houten voor- en achtergevel geplaatst.
Maar dakhout en shingles moeten nog gekocht worden. Van tevoren hebben we samen met Adrian (de Roemeense mede-directeur van Betania) de benodigde materialen geselecteerd op de site van Dedeman, een grote Roemeense bouwmarkt, en een lijst samengesteld met artikelnummers, zodat er daar snel verzameld kan worden.
Ook het schilderen van de snoezelruimte schiet al lekker op.
Ook worden er koofjes om de deels loshangende flexibele verwarmingsleidingen heen gemaakt, want dat vinden we niet zo veilig voor de kinderen.
De dagen vliegen voorbij!
Inmiddels zijn er flinke vorderingen gemaakt met de trap in het fysiogebouw: alle treden en stootborden zitten erop, evenals de aluminium antislip profielen die we vanuit Nederland hebben meegestuurd, samen met het speciale watervaste laminaat dat in Roemenië niet verkrijgbaar is.
Het volgende project wordt dan de trap in de Dolfijn.
Het paviljoen vordert ook al gestaag: bijna alle dakplaten liggen er nu op, daarna wordt een dampremmende folie aangebracht, en tenslotte de dakshingles. Dat zijn stroken ‘rubberoid’ met een soort uitgestanste leitjes.
In de snoezelkamer is alles inmiddels minimaal 1 keer in de verf gezet.
Op vrijdag 31 mei 2024 kan de vlag uit (die hadden we alvast meegenomen vanuit Nederland), want het hoogste punt van het paviljoen is bereikt! Pannenbier!
Tussendoor repareren we ook nog even de tegelvloer buiten het tweedehandskleding winkeltje van Betania. Hier wordt tweedehands kleding uit Nederland gereinigd, gesorteerd en per kilo verkocht. Veel tegels zijn de afgelopen winter losgevroren doordat het voegwerk te wensen over liet.
Aan het eind van de eerste week zijn de onderste acht treden van het trappenhuis in de Dolfijn voorzien van laminaat. Nu is wat ons betreft het weekend aangebroken, want de dakwerkers zijn het goed zat. Bij 26 graden op het dak zitten gaat je niet in de koude - pardon: ook erg warme - kleren zitten. Ondanks de zonnebrandmiddelen hebben de mannen een aardig kleurtje opgelopen.
Aan het begin van onze tweede week zijn de weergoden ons weer goed gezind.
Met de heftruck wordt het pallet met laminaat aangevoerd vanuit het magazijn van Betania, terwijl alvast begonnen wordt met het leggen en pas maken van de ondervloerplaten in de snoezelkamer. Daarna wordt een begin gemaakt met het leggen van het laminaat.
Noodgedwongen moeten we halverwege de dag stoppen met de dakbedekking van de overkapping, want door de hitte (het is inmiddels alweer zo’n 30 graden) beschadigen de shingles al snel. Ze smelten nog net niet!...
Al sinds jaar en dag staat onze roestbruine zeecontainer achter de sociowoningen, maar bij Dedeman hebben we donkergroene verf gekocht, zodat onze container qua uiterlijk straks niet meer zo contrasteert met het prachtige paviljoen. Dat knapt lekker op!
De dakbedekking van dat paviljoen vordert ook gestaag.
Halverwege de tweede week is de snoezelkamer klaar, plakplinten zijn bevestigd, en de kamer is inmiddels gedeeltelijk ingericht.
De trap is ook al klaar, en voorzien van antislipstrips.
Morgen met frisse moed weer verder; het wordt weer een zonnige dag met een temperatuur die al snel oploopt tot 28 graden.
Maar dan is ook de hele entresol/vide van laminaat voorzien. Morgen alleen nog de plakplinten en overgangsprofielen bij de deuren plaatsen en dan is ook die klus geklaard.
Omdat Leo vandaag zijn 51e trouwdag viert, nodigt hij ons uit om bij restaurant Piazzetta te gaan eten, waar André ons vorige week ook op een etentje trakteerde. Uitgebreid en heerlijk gegeten, met koffie of cappuccino toe. Ook hier in Bacau dus een bescheiden feestje, en dan zit ons werk er weer op!
Het paviljoen (of zoals het hier meestal genoemd wordt: kiosk) staat er met prachtige nokvorsten stralend bij, naast een bijna niet meer opvallende groene zeecontainer van onze Werkgroep.
De trappen in zowel het ‘Centrul Recuperare’ (revalidatiecentrum) als in ‘Centrul Delfinul’ (het grootste specialistische centrum voor autisme uit de wijde omgeving) zien er uit als nieuw. Ook de vide, bovenaan de trap in de Dolfijn, die toegang geeft naar een aantal behandelkamers voor psychotherapie en logopedie, is onherkenbaar veranderd; …ook volgens de trotse medewerkers van Betania.
En last-but-not-least: de snoezelkamer. Deze heeft werkelijk een metamorfose ondergaan, die geen van de behandelaars voor mogelijk had gehouden.
En dan, niet te vergeten, het vele afwisselende werk wat gedaan is door onze stukadoor Henk.
Hopelijk kan het vernieuwde tegelwerk (soms met een andere kleur tegels omdat de oorspronkelijke niet meer beschikbaar zijn) de komende jaargetijden goed doorstaan. Temperatuurverschillen tussen +30 graden (zoals nu) en -25 graden ’s winters zijn geen uitzondering.
We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde klustijd!
