Een project voor Terre des Hommes

Eind maart 2019 hebben de ‘leden’ van de Werkgroep volmondig ingestemd met het voorstel van het bestuur voor het intern afbouwen van een bijgebouw bij een school in het plaatsje Vultureni. Dit cluster van gehuchtjes ligt vlak boven het dorpje Gaiceana, waar de Werkgroep jaren eerder een grote medische post gerealiseerd heeft. Vanaf 5 mei 2019 wordt gestart met de werkzaamheden.
 
Afbeelding invoegen 

 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
Met Europese subsidie is in 1997 een schoolgebouw neergezet, met - in 2007, en los daarvan - een extra gebouw dat bedoeld is als multifunctionele ruimte voor extra ontwikkelingsmogelijkheden voor kinderen, zoals huiswerkbegeleiding, studieruimte annex bibliotheek en (door de overheid verplicht) computeronderwijs.
Ook wordt een deel van het gebouw gebruikt voor het opslaan en verstrekken van maaltijden en schoolmelk.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
Dat gebouw staat (nu nog) los van het hoofdgebouw, is ook rondom geïsoleerd, maar toen de ruwbouw klaar was en in gebruik kon worden genomen, was het geld op. Doordat er geen fondsen meer konden worden gevonden voor verdere afbouw (het dorpje ligt in de provincie Moldova, voorheen 'de Fruittuinen van Europa', maar inmiddels (met 'dank' aan Ceaucescu) het allerarmste gebied van Roemenië) bleef het gebouw al die jaren leeg staan en ging het - wat de buitenzijde betreft - zienderogen achteruit.

Mede doordat de kinderen in de pauzes tussen de lessen door niets omhanden hebben (een eveneens met Europese subsidie gestart maar nooit afgemaakt naastgelegen kaal betonnen sportveld met kleedaccommodaties ligt er verlaten en verpauperd bij) wordt er geravot, gevoetbald en gestoeid. En dan verdwijnt er wel eens een bal door de ramen van het 'nieuwe' gebouw, en worden er deuken en gaten geschopt en gepeuterd in de dunne afwerklaag over de piepschuim isolatie. Maar aan de andere kant worden (door de meisjes) prachtige bloemenkransen gevlochten.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
Gelukkig heeft de bekende organisatie Terre des Hommes, die wereldwijd opkomt voor het lot van kinderen, zich - op verzoek van Unicef - bereid verklaard een aanzienlijke som geld beschikbaar te stellen voor de afbouw.
Helaas onvoldoende om alles te kunnen verwezenlijken wat gedaan moet worden, maar toen kwam Werkgroep Oost Europa in beeld!

Bij de opening van het meest recente project van de Werkgroep, een Multifunctioneel Centrum in Plopana, Oost Roemenië, was ook de projectmanager van Terre des Hommes voor de regio rondom Bacau, mevrouw Mara Matei, aanwezig. Ze was erg onder de indruk van dat project, maar ook van eerdere projecten van de Werkgroep in die omgeving, zoals het Medisch Centrum in Gaiceana en het Multifunctionele Centrum in Bacau. Zij vertelde dat zij voor Terre des Hommes verschillende projecten moet voorbereiden. Daarbij zou deze organisatie een groot deel van de kosten op zich nemen door de materialen te bekostigen, waarbij "handjes, kennis en ervaring” van externe partijen nodig zijn om die projecten te verwezenlijken. Zij hintte daarbij nadrukkelijk op de Werkgroep.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen  Op bezoek bij Terre des Hommes
 
Door hun jarenlange ervaring en goede contacten met zowel de regionale als landelijke overheden, heeft Terre des Hommes vervolgens aan Asociatia Betania - de Roemeens/Nederlandse partnerorganisatie van de Werkgroep - gevraagd als adviseur en tussenpersoon te willen optreden bij die projecten.

Omdat een eerder gepland project door allerlei redenen geen doorgang kon vinden, en projecten voor kinderen hoog op het lijstje staan van de Werkgroep, hebben wij dit project in Vultureni met plezier en enthousiasme omarmd.
 
In totaal zullen drie groepen vrijwilligers afreizen naar Vultureni, voor het bekleden en in een later stadium afwerken van de binnenwanden, het stellen van binnenkozijnen en het afhangen van deuren daarin, het aanleggen van elektra en een waterleiding vanuit het hoofdgebouw, het aanbrengen van een verlaagd plafond (de huidige hoogte is 370 cm (!) en om het gebouw te voorzien van LED-verlichting en stopcontacten.
In de kleinste ruimte wordt een klein keukenblokje geplaatst, want vanuit die ruimte zullen de kinderen voorzien worden van schoolmelk en eenvoudige maaltijden.
Daarnaast wordt een verbinding gemaakt met het hoofdgebouw, zodat de kinderen en docenten ook in 'minder fraaie' weersomstandigheden zich warm en droog zullen kunnen verplaatsen van het ene gebouw naar het andere.
Tussendoor zullen Roemeense tegelzetters de vloer van het pand en de nog te creëren doorloop betegelen.
 
En dan is het zo ver!
Op 4 mei 2019 vertrekt de eerste groep van 4 personen naar Vultureni, nadat ruim een week daarvoor een transport met benodigde bouwmaterialen vanuit de werkplaats van de Werkgroep in Burgerveen op weg is gegaan.
Een deel van de materialen is (vanwege de mindere Roemeense kwaliteit) in Nederland aangeschaft; met heel veel dank aan onze vaste en nieuwe leveranciers voor de prachtige kortingen die zij ons ook nu weer hebben aangeboden.
Alle andere materialen worden in Roemenië aangeschaft, om ook de lokale en regionale economie te steunen.

Gewoontegetrouw (wat zijn we toch rijk gezegend met zo'n partnerorganisatie!) staat een chauffeur van Asociatia Betania ons op de luchthaven van Bucharest alweer op te wachten met één van hun minibusjes.
Hij brengt ons naar Bacau, waar wij overnachten in het hostel van deze organisatie ('Hostel Holland', gewaardeerd met een 9.3 van Zoover!), waarna wij met een andere minibus naar de bestemming zullen rijden. Deze minibus staat de gehele tijd tot onze beschikking.
 
Afbeelding invoegen 

Op maandag gaan wij daadwerkelijk op weg naar Vultureni, waar wij worden ondergebracht in een voormalige opslagruimte aan de achterzijde van het gemeentehuis. Dit staat tegenover de school, dus dat is niet verkeerd!
Er zijn door Betania 4 bedden in gezet, een paar tafels, stoelen, koelkast en elektrisch kookstel, alsook wat servies en bestek. Zelf leveren wij een koffiezetter en snelkoker.
Speciaal voor ons is in het gemeentehuis een douche geïnstalleerd. Wij krijgen de sleutel van de voordeur, want ook 's nachts zullen wij dáár moeten 'toiletteren'. Achteraf gezien blijkt zo'n nachtelijke wandeling rondom het gebouw, met verschillende op- en afstapjes in een vaak pikdonkere nacht wel wat tegen te vallen. Wél is dat bevorderlijk om de inname van geestrijk - en ander vocht te beperken, en liggen wij iedere avond op tijd in bed.

Wij worden gevolgd door een grote bestelbus van Betania, die wij de dag daarvoor al hebben volgeladen met klimmaterialen, verrijdbare kisten met gereedschap en andere materialen die wij denken te kunnen gebruiken, uit onze zeecontainer die al sinds jaar en dag op het terrein van Betania staat.

Bij 'ons' gebouw aangekomen laden wij de bestelbus uit, bouwen de steigers op in de grootste ruimte, en gaan alvast aan de slag met de constructie van 'bekistingen' rondom de raamkozijnen, met dagstukken uit onze container.
Ook boren wij alvast gaten in de wanden voor de doorvoer van elektrabuizen vanaf de schakelkast in het halletje en bepalen wij de plaatsen van de contactdozen en schakelaars, alsook van de radiatoren.

Afbeelding invoegen    Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
Als een dag later ook de vrachtwagen met materialen vanuit Nederland is gearriveerd, kunnen wij pas echt aan de slag met de montage van rachels, om oneffenheden van de wanden weg te werken. Hier tegenaan monteren wij dunne OSB platen, waar wij in een later stadium gipsplaten tegenaan schroeven. Op deze wijze creëren wij een stevige en mooie wandbekleding, welke door de laatste groep (gepland in september) behangen en geschilderd zal worden.
Ter plaatse van de - later te monteren - radiatoren worden de platen extra verstevigd.
 
Inmiddels hebben wij betere (Roemeense!) schroefpluggen gevonden in plaats van de Nederlandse metalen slagpluggen die in deze muren niet goed blijken te hechten.
 
En dan gaat het snel.
Als Jan en 'grote' Hans aan het eind van de eerste week de hele elektrische installatie hebben voltooid, inclusief de bedrading, terwijl 'kleine' Hans en Kees gestaag doorgaan met de wandafwerking en het creëren van stevige constructies binnen de ruime doorgangen voor de plaatsing van de kozijnen, gaan we de tweede week met zijn vieren de wanden de lijf. Daarbij regelmatig nieuwsgierig gade geslagen door leerlingen van de school.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen

Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen

Aan het eind van onze twee weken is de grote zaal helemaal klaar, evenals de toekomstige internetruimte, en is een flink begin gemaakt met de hal van het gebouw. We ruimen alles op, vegen de boel even aan en zetten alle elektrische handgereedschappen aan de laders, zodat de tweede ploeg in een opgeruimd pand de werkzaamheden zal kunnen voortzetten.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
Als de tweede ploeg begint, worden ze verwelkomd met regen en hagel, maar gelukkig wordt er BINNEN gewerkt!
Ze gaan voortvarend aan de slag met het verder afmaken van de wanden, en onze loodgieter/installateur zet alle radiatoren op de juiste plaats zodat hij daarna de leidingen kan gaan aanleggen die grotendeels boven het toekomstige plafond worden weggewerkt. Zodra het weer het toelaat, wordt ook een begin gemaakt met het ter plekke in model maken van de kozijnen en verdere constructie van de toekomstige doorloop.
 
Op de achtergrond: het vervallen gebouw met kleedruimtes, gelegen naast het eveneens verpauperde en helaas (wegens ontoereikend budget of andere financiële middelen) nooit afgemaakte sportveld. Eeuwig zonde! 
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen 
 
Dat onze klus voor Unicef en Terre des Hommes wordt gewaardeerd, blijkt wel uit een bezoekje van de Nederlandse ambassadeur in Roemenië, mevrouw Stella Ronner Grubacic, die samen met André Muit de werkzaamheden in ogenschouw neemt en geïnteresseerde vragen stelt aan onze mannen.
 
Afbeelding invoegen

Intussen is groep twee ook al lekker opgeschoten met de constructie van de doorloop die beide gebouwen met elkaar zal verbinden. Op dag 5 (vrijdag 24 mei 2019) is dit het resultaat:
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen

Nagenoeg alle wanden zijn inmiddels bekleed met OSB platen, en één van de schoolkinderen heeft daarbij zelfs geholpen; onder grote belangstelling van zijn klasgenootjes!...

Nog een halve dag werken, en dan kunnen de mannen even tot rust komen en - hopelijk - genieten van het Roemeense weer, voordat de tweede week voor hen aanbreekt waarin het eerste en grootste deel van de klus kan worden afgemaakt.
Daarna zullen Roemeense arbeiders aan het werk gaan om de vloeren van het gebouw en de doorloop te betegelen, voordat (volgens planning: in september) onze derde en laatste ploeg de klus kan afmaken.

De verwachting is dat het - dan volledig intern afgebouwde en met het hoofdgebouw van de school verbonden - pand zal kunnen worden overgedragen aan de gemeente Vultureni in het najaar van 2019.
Volop werk dus voor een - helaas - slinkend aantal vrijwilligers.

In 1996 is de werkgroep van start gegaan. Dat gebeurde op initiatief van een aantal leden van de Gereformeerde kerk van Nieuw-Vennep, met hun pensioen in het vooruitzicht maar nog bruisend van enthousiasme en werklust.

De oprichters van het eerste uur zijn inmiddels allemaal overleden, maar gelukkig werd de groep steeds versterkt met ‘nieuw bloed’. Velen van hen zijn inmiddels echter ook op een leeftijd gekomen waarop de gezondheid en energie het niet meer toelaten om nog zwaar werk te verrichten in het buitenland. En nu ook de pensioenleeftijd steeds verder wordt verhoogd en VUT-ters niet meer bestaan, wordt reikhalzend uitgezien naar actieve mensen die nog in het arbeidsproces zitten, maar die graag bereid zijn een deel van hun vrije tijd beschikbaar te stellen voor dit mooie werk.